حضرت یوسف (علیه السلام) فرمود: برادرانم مرا در این چاه افكندند.

جبرئیل (علیه السلام) فرمود: دوست دارى كه از چاه بیرون بیایى.

حضرت یوسف (علیه السلام) فرمود: این امر به مشیت خداوند عزوجل بستگى دارد اگر خدا بخواهد مرا بیرون خواهد آورد.

جبرئیل (علیه السلام) فرمود: خداوند مى فرماید: با این دعا مرا بخوان تا تو را ازچاه بیرون آورم.
حضرت یوسف (علیه السلام) فرمود: آن دعا كدام است.

جبرئیل (علیه السلام) فرمود: بگو:

الهم انى اسئلك بان لك الحمد لااله الاانت المنان بدیع السموات و الارض وذوالجلال والااكرام ان تصلى على محمد وآل محمد وان تجعل مما انا فیه فرجا ومخرجا


خدایا! بدان جهت از تومى خواهم كه حمد از آن تواست: معبودى جز تو نیست: صاحب نعمت وپدید آرنده آسمان ها وزمین اى صاحب جلالت و بزرگوارى ، كه درود فرستى بر محمد (صلى الله علیه و آله و سلم) وآل محمد،وبرایم فرج گشایشى قرار دهى از آنچه من در آنم.


پس كاروان آمد واورا بیرون آمد.(122)
خوشا دردى كه درمانش توباشى   خوشا راهى كه پایانش توباشى
خوشا چشمى كه رخسار توبیند   خوشا ملكى كه سلطانش توباشى
خوشا آن دل كه دل دلدارش توگردى   خوشا جانى كه كه جانانش تو باشى
خوشى وخرمى وكامرانى   كسى دارد كه خواهانش توباشى
چه خوش باشد دل امید وارى   كه امید دل وجانش توباشى